به نام خدا

4  اکتبر 2007

12 مهر 1386

سازمان عفو بین الملل .....

با عرض ادب و احترام

از آنجائی که سازمان شما طی ارائه گزارشی برخی انتقادات و توصیه ها به جنبش مقاومت مردمی ایران نموده است لازم دیدیم مواضع خود را در قبال انتقادات و توصیه های سازمان عفو بین الملل که جهت برقراری صلح و عدالت و برابری در جهان تلاش می نماید ارائه نمائیم.

قبل از هرچیزی باید تاسف خویش را  از تاثیر پذیری سازمان شما از تبلیغات دروغین رژیم سرکوبگر و متجاوز ایران که پابند هیچ اصل انسانی و بشری نیست ابراز نمائیم زیرا جنبش مقاومت مردمی ایران همیشه مواضع خود را به صورت شفاف و روشن برای جوامع بین المللی بیان داشته است و در این زمینه هیچ گونه اغماض و مخفی کاری به کار نبرده است وبارها با ارسال نامه به سازمانهای حقوق بشری و سازمان عفو بین الملل اعلام داشته است که برای هرگونه همکاری و گفتگو آماده است  در جانب دیگر رژیم جمهوری اسلامی ایران همیشه جوامع بین المللی را فریب داده است و مخفی کاری وطیره این نظام فاسد بوده است و خود شما اذعان کردید که به هیچ یک از نامه های ارسال شده شما تاکنون پاسخ نداده است.

جنبش مقاومت مردمی ایران بارها اعلام کرده است که با اینکه مستقیما  موظف به اجرای قوانین بین المللی نیست زیرا پای هیچ یک از قراردادهای بین المللی را امضاء نکرده است  اما بنا بر احترام به موازین بشری و اصول انسانی به اصول و قوانین بین المللی پابند بوده است ومرتکب تخلف از آن نشده است و در چارچوب آن قوانین به دفاع از خود و مردم و سرزمین خود پرداخته است و طبق قوانین بین المللی دفاع حق مشروع همه انسانها می باشد.

جنبش مقاومت مردمی ایران تعرض و تعدی به افراد عادی و حملات غیر متناسب را همیشه مردود دانسته و به شدت چنین اعمالی را محکوم کرده است اگر چه رژیم در تلاش بوده که برای ایجاد درگیری قومی و مذهبی در منطقه چنین اتهاماتی به جنبش بزند و حتی در برخی موارد مثل حادثه دارزین عوامل خود رژیم چنین حوادثی آفریدند تا جنگ بین شیعه و سنی براه بیاندازند اما تدبیر سریع جنبش مقاومت مردمی ایران با محکوم کردن این حوادث و دعوت دادن مردم به آرامش توطئه های رژیم را خنثی نمود و رژیم از ارائه یک پرونده علیه جنبش در  زمینه  تعرض به افراد عادی ناتوان است به جز اینکه افراد بی گناه و بی طرفی را دستگیر نموده و تحت سخت ترین شکنجه ها آنان را وادار به اعتراف نموده است و این اعترافات فاقد ارزش حقوقی و بین المللی هستند.

جنبش مقاومت مردمی ایران گروگان گیری و کشتن گروگان را محکوم دانسته و به هیچ صورت اجازه چنین اعمالی را به خود نمی دهد البته جنبش یاد آور می گردد که بلوچستان یک منطقه کاملا جنگی است و تمام اوصاف منطقه جنگی از جمله دادگاه نظامی و صحرائی در آن یافت می شوند چنانچه فرمانده نیروی انتظامی در تاریخ 30 فرودین 1386 در مصاحبه با خبرگزاری جمهوری اسلامی ، بلوچستان را منطقه جنگی اعلام کرد و گفت مناطق مرزی بلوچستان(که مناطق مسکونی می باشند) جزو مناطق ممنوعه هستند و هر گونه تردد در آن مناطق باعث مرگ خواهد شد. و همچنین تقریبا 300 کیلومتر بین استان بلوچستان و کرمان که یک منطقه مسکونی می باشد کاملا مین گذاری شده است و همچنین آوردن بیش از 60000 نیروی نظامی مجهز به منطقه که همه این امور دال بر منطقه جنگی بودن بلوچستان است لذا جنگ بین نیروهای مقاومت و نیروهای رژیم آن هم فقط برای دفاع نه برای تهاجم امری ناگزیر می باشد و در این میان افرادی از نیروهای مقاومت به اسارت رژیم در می آیند و افرادی از نیروهای متجاوز و سرکوبگر به اسارت جنبش در می آیند که باز هم در حالی که رژیم بدترین برخوردها را با اسرای جنبش داشته است و از کاربرد هر گونه اذیت و آزار جسمی و روانی دریغ نورزیده است جنبش مقاومت مردمی ایران در برخورد با اسرای دشمن اصول انسانی و موازین بین المللی را رعایت کرده است و بارها فقط جهت نشان دادن حسن نیت و احترام به مطالبات سازمانهای بین المللی و رسانه های عمومی  با اینکه مردم ستمدیده بلوچ راضی نبوده اند اقدام به آزادی اسرای جنگی نموده است و در حین اسارت با اسراء هیچ گونه برخورد غیر قانونی ننموده است و جنبش در این باره از سازمانهای بین الملی و سازمان عفو بین الملل می خواهد تا فضای آزادی برای اسرای جنگی که در اختیار جنبش بودند فراهم سازند  تا حقائق برای جهانیان روشن گردد و چون امکان برقراری دادگاه عادله برای اسرای جنایتکار وجود ندارد جنبش آمادگی خود را برای همکاری جهت ایجاد دادگاه صالحه برای این مجرمین توسط سازمانهای بین المللی اعلام می دارد زیرا آزاد نمودن این افراد چیزی چز جنایت بیشتر علیه مردم بلوچ به بار نمی آورد.

در آخر برای باری دیگر جنبش مقاومت مردمی ایران اعلام می دارد که حاضر است در صورتیکه رژیم اجازه فعالیت سیاسی و مدنی دهد اسلحه را کنار نهد و به مبارزه مدنی روی آورد ولی از آنجائی که رژیم سراسر ظلم و تجاوز ولایت فقیه هرگونه فعالیت مدنی را سرکوب می نماید و به جنایت و تجاوز و کشتار و اعدام در بلوچستان ادامه می دهد جنبش برای دفاع از خود و مردم راهی جز نبرد مسلحانه نمی بیند و مبارزه مسلحانه را نه برای تجاوزبه دیگران بلکه برای دفاع حق مشروع خود می داند.

جنبش مقاومت مردمی ایران

12 مهر 1386

4  اکتبر 2007