بسم الله الرحمن الرحیم
در آستانة آغاز سال تحصیلی جدید، موسم خوش علم و فرزانگی را بهانه گرفته، اندکی با فرزندان وجوانان خویش راز دل میگشاییم اگرچه درد و رنج ما ورای حد تقریر است.
نخست این بهار پاییز ناشده را به همة اساتید، معلمان، دانشجویان، دانشآموزان و کلیه دست اندرکاران مدارس و دانشگاه تبریک و تهنیت عرض مینماییم باشد که این بهار ثمرش به بارنشسته و بوی خوش آزادی و رهایی را در آسمان سرزمینمان برافشاند.
مدارس و دانشگاه به عنوان برترین و مهمترین کانون فرهنگی و فرهنگ سازی همواره مورد توجه و عنایت خاص بوده تا جایی که جامعهشناسان رشد همه جانبه اجتماع را به رشد و بالندگی آنان منوط کردهاند.
تاریخ کشور ما نیز علم اندوزی و دانش جویی را چنان با قلم احساس و سرور به ثبت رسانیده است که خوانندة آن عطش علم و دانش را بر وجودش احساس کرده و لزوماً وظیفة رفع آن را به اراده و انگیزة به وجود آمده خواهد نهاد.
اما چه تدبیر کنیم که نامحرمان، اختاپوسوار بر تن و جان این اماکن دام انداخته و ناسپاسانه کرامت و قداستش را به یغما بردهاند.... تورق کتاب قطور تاریخ سه دهه اخیر جز سیاهی نمیزند و رنگ دیگری را بر چشمان جستجوگر نمایان نخواهد کرد.
مبرهن و واضح است که سودای عدالت و برابری عقاید و قومیتهای مختلف را به خیزش واداشت و غایت تلاش خود را بر کف نهاده به میدان مبارزه آوردند، اما نا اهلان با آرایش خصمانه در مقابل مردم آزادی طلب، عرصه را بر حضورشان تنگ آوردند.
حاکمیت یک دست بر تمام ابعاد اجتماعی تأثیر خود را گذاشت و میدان تعلیم و تربیت را اولین عرصة تاخت و تاز خزعبلات و خرافاتش قرار داد.
در همان آغاز نهایت تنگ نظری نظام استبدادی بر شیوه تدریس و مواد درسی دانشگاهها و مدارس آشکار گشت که تزریق و تحمیل نیروهای سرسپرده و حذف و تصفیة کارآزمودگان عرصة تعلیم و تربیت از بارزترین نشانههای آن بود.
در طول بیست و هشت سال هویت زدایی و تحمیل فرهنگ موهومات از اهم برنامة های فرهنگی رژیم بوده است که قطعا دانشگاه و مدرسه بهترین و اولین پایگاه تحقق این هدف شوم قرار گرفته است .
بسیاری از ناقدان و مخالفان حکومت با قضاوتی غیر منصفانه و البته در شرایطی کینهتوزانه با مشاهدة چنین وضعیتی سنگ اتهام را به سوی دین و اسلام نشانه رفتند! و با برافروختن حس میهنی و حتی نژادی روی تند خود را به اسلام نشان دادند! که به یقین این بیراههای بود که رژیم آنان را برآن مسیر هدایت کرد.
برخلاف تصور آنان آنچه در مدارس و دانشگاههای ما به عنوان مواد درسی دینی و بینشی تدریس میشوند نه تنها هیچ سنخیتی با دین اسلام نداشته بلکه خود ضربهای کاری بر آن بوده است.
مکانیزم غلط و استعداد کش تعلیم و تربیت رژیم جز اهداف و مقاصد ناروای استعماری و استبدادی نظام چیز دیگری را دنبال نمیکند.
آموزشها و برنامههای پرورشی بر تخمیر ذهنی نوآموزان و دانشجویان تمرکز یافته است تا بلکه رنگ و لعاب مصنوعی قداست نظام مرتجعشان رنگین و پایههای لرزان بنیان حکومتشان بیشتر قوام یابد.
گذشته از فضا و جو ناسالم و نا امن تعلیم، کهنگی و ضعف مواد درسی علمی ، به کم اقبالی و بیتفاوتی فرزندان ایران زمین رشد و آهنگی صعودی داده است.
کمبود امکانات تعلیمی و وسایل و فضای تربیتی به طور چشمگیری بر بازدهی و سودمندی فضاهای آموزشی تأثیر منفی گذاشته و نتیجتأً بر دورنمای رشد علمی کشور پردة ابهام و تیرگی کشیده است.
رابطة دور دانش و صنعت وشکاف ایجاد شده بین تئوری و عمل علاوه بر رکود اقتصادی ، سبب شده که ابتکار و انگیزه نیز از جامعه علمی کشور تا حد قابل توجهی رخت بر بندد.
عدم هدفمندی آموزش در راستای پیشرفت همه جانبه کشور و همچنین ابهام در آیندة آموختهشدگان از دیگر مشکلات عدیده نطام های آموزشی کشور میباشد.
گرچه بر شمردن تک تک مشکلات از طاقت این مقال خارج است اما میتوان غالب آنها را معلول سه هدف اساسی که از سوی رژیم پیگیری میشود دانست:
1- استفاده ابزاری و استعماری رژیم از نطامهای آموزشی
به منظور تداوم نظام و ساختار خرافی آن.
2- هویت زدایی ؛ به حاشیه کشاندن دیگر عقاید و
فرهنگها ( که خود به خود قومیتها را نیز در بر میگیرد) و
تحمیل اجباری یک عقیده و یک فرهنگ خاص .
3- جلوگیری از رشد فکری و سیاسی این گونه فضاها به
منظور جلوگیری از هر گونه بیداری وخیزش مردمی
عزیزان:
پدران و مادران شما دست بر دست ندامت گذشته و از اینکه ایرانی آباد تحویل فرزندانشان ندادهاند رخسارشان را درعرق عذر و شرمندگی فرود آوردهاند.
آرزو دارند که شما بار دیگر آتش مبارزه را روشن کرده و ظلمت نشینان را به سوی نور و روشنایی هدایتگر باشید....امیدشان را بر سنگ سخت نینداخته ، مأیوس نگردانید.
قدوم مستحکم و ارادههای بینظیر شما میتواند چاره از کار ما بگشاید و لباس امید و همبستگی را برتن مأیوس و ناپیوسته ملت ایران بپوشاند.
پس لطافت انگیزههای خود را پولادین کرده و باب مبارزه را بر جامد اندیشان برگشایید...
اما مبارزه شما چیست؟
عصر ما عصر علم و تکنولوژی نام گرفته و به طور طبیعی هرملتی که از این نعمت بیبهره باشد وجود وی در جامعه جهانی ملموس نخواهد بود و به طور کلی در هر حالت حکومتی مستعمره و استثمار شده است.
اگر خواهان سرزمینی مستقل بدون هیچ وابستگی بیگانه هستیم به ناچار بایستی تولید علم داشته باشیم و این میسر نخواهد بود مگرآنکه شما فرزندان ملت اراده کرده باشید.
آری ...دشمن میتواند جسم و دنیای ما را در چنگ گیرد اما در برابر ارادههای استوار کاری از پیش نمیبرد...پتک اراده و عزم هرگونه سنگ سخت و مشکلی را در خواهم شکست.
یقیناً شرایط داخل کشور نیز همین رویه را میطلبد، اوضاع نابهسامان کشور بیش از آنکه به چاشنی احساسات نیاز داشته باشد، بیش از آنکه با یک انقلاب کنترل ناشده دگرگون یابد قطعاً محتاج یک بازنگری و اصلاح اساسی در تمام ابعاد اجتماعی است و کلید تغییر و اصلاح در دستان شما دانشآموزان دانشجویان و به طور کلی قشر فرهنگی جامعه میباشد.
پس ای آینده سازان...چشمان خسته پدارن و مادران شما درمنتهای ناامیدی، به قدمهای شما دوخته شده ، به قلم شما امید بسته است، توان علمی و پیشرفت درسی شما میتواند بسیاری از کمبودها و ضعفهای مملکت را جبران کند .
قطعاً میوة مبارزاتی که بر شانههای شما به مقصد رسد دوامش به دوام زمان و روزگار گره میخورد، روی خود را بسوی اهداف گرانبها دقیقتر کرده بر قدم عزم، راه فتح و پیروزی را آغاز نمایید.
در پایان بر آستان پروردگارمان سجدة عجز و عذر مینهیم و او را به یاری و سربلندی ملتمان ندا در میدهیم که هیچ یاریگر و عزتدهندة غیر او نیست.
والّسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
شورای مرکزی جامعه اهل سنت ایران
1/7/1386

